Het Nieuwe Jaar

Heeee Allemaal ^^

Terwijl ik deze blog nu schrijf, lopen de tranen over mijn wangen heen. Ik zit er eventjes helemaal doorheen.
Het is net kerstmis geweest en dat was echt wel heel erg gezellig! Bij papa gegourmet, bij mama hetzelfde, nog gewerkt. Echt een geslaagde kerst. Met een mooie kerstboom en leuke cadeautjes. Ik heb eindelijk het boek 'echte mannen eten geen kaas' gekregen! Echt een super boek! Ik had het dan ook binnen een dag uit.
De rest van de dagen werken, surprise maken en koekjes bakken, want ja gisteren was het dan zo ver, oud en nieuw! We zouden met z'n allen naar Sanne toegaan naar haar moeder, die hier 25 minuten rijden vandaan woont. Dat was een gesjouw en gedoe met allemaal tassen, maaaaar we zijn allemaal heel aangekomen! Dat was best gezellig bij Sanne :)! We hebben de surprises gedaan en iedereen had er wat leuks van gemaakt ^^. Nog even een caberetstukje kijken en toen was het al weer 12 uur! Tijd om champagne te drinken en natuurlijk elkaar een gelukkig nieuw jaar te wensen!
Buiten hebben we nog wat vuurwerk afgestoken en kou staan lijden. De winter in Nederland vind ik echt niet meer grappig. Het is koud en als het sneeuwt is het nog kouder en viezer en blegh, ik hou veel meer van het zonnetje!
Nou, uiteindelijk hebben Ella, Sigrid en ik nog een film gekeken en zijn de anderen guitar hero gaan spelen. De film was echt megavet! Man on Fire, echt een goede film!
Nou en 's ochtends hadden we ontbijt en moesten we opruimen om daarna door te gaan naar huis. En nu ik hier zo achter mijn computer zit en met Davy, Wessel, Kim enz. aan het msnen ben, luister ik een liedje en dat doet me aan Joanelle denken en direct stromen de tranen naar beneden, uit het niets. Ik mis haar zo ontzettend. En soms dan stop ik het gewoon weg, dan wil ik de pijn gewoon niet voelen. Dan ga ik gewoon door met mijn leven alsof er niets aan de hand is. Alsof alles gewoon is zoals het hoort te zijn. Maar dat is niet zo. Hoe meer ik naar anderen mensen trek, des te meer besef ik dat Joanelle er niet meer is. Ze is niet te vervangen, ook al probeer ik dat soms wel te doen. Niet expres natuurlijk, maar gewoon om de leegte op te vullen die zij heeft achter gelaten. Want zonder haar, ben ik niets. Of ik ben in ieder geval niet meer hetzelfde. Ik probeer me stoer voor te doen, alsof het me allemaal toch niets interesseert en te doen alsof alles goed met me gaat, maar op een gegeven moment is het teveel. En dat moment is bij mij nu aangebroken. Ik mis haar gewoon vreselijk veel, zo veel dat het overal zeer doet.

Sommige mensen zeggen dat ze heel veel vrienden hebben, maar ik weet dat je echte vrienden nooit op meer dan een hand kan tellen. En ik heb maar een echte vriendin en ik hoop dat ze heel erg gelukkig is in Zuid Afrika, want Joanelle, als je dit leest: Ik mis je vreselijk, ik houd ontzettend veel van je, en ik wens je gewoon het allerbeste toe!

Kusss