Fietsvakantie

Heeee Allemaal!

Hier ben ik weer, terug uit Babberich, back in mijn eigen vertrouwde plaatsje Wijchen!
Wat heb ik daar veel meegemaakt zeg! Al vanaf het begin dat we naar Babberich toegingen. Een heel gedoe met alle spulletjes verzamelen en bij mijn huis neerzetten, want mijn lieve broer Sander zou onze spullen naar de camping brengen, terwijl wij zouden fietsen. Eerst wilden we alle spullen op de fiets meenemen, maar de kinderkar was daar een beetje te klein voor ;-)! We hadden bijna een hele tent vol met kleding, eten, pannen, handdoeken en van alles en nog wat!
Wat een geluk dat er zo veel lieve mensen zijn die ons wilden helpen!

Nou, daar gingen we dan hoor, op de fiets. Het zag er eerst heel erg regenachtig uit, dat was wat minder, maar we hebben het de hele weg naar Babberich drooggehouden. We hebben in Gendt nog een tussenstop gemaakt bij Michelles oma om daar te eten. Dat was overigens erg lekker!
Weer verder fietsen en half verdwalen, toch de weg weer terug vinden en dan bij Babberich aangekomen, gauw een foto maken van ons bij het bordje Babberich!
De tent opzetten was al net zo leuk, hoe doe je dat toch? 'Jennifer, hoe zit die tent van jou!?' 'Michelle, geef eens een haring!' 'Linds, hamer jij nog een keer x']?'
Uiteindelijk is het ons gelukt en zat alles er in. Maar toen we 's avonds gingen slapen, merkten we het... De tent was lek!
In het stukje waar Lindsey en Jennifer lagen regende het door het dak, als je het zo kunt noemen, heen. Bij Michelle en mij was de rand helemaal nat. En aangezien ik aan de buitenkant lag, was ik dus ook helemaal doorweekt. Alleen Michelle heeft het helemaal droog gehouden! Heel gemeen!
Die nacht heeft mijn vader, samen met zijn vriendin, ons opgehaald. Maar dan ook midden in de nacht, rond een uur of 3. Daar waren ze niet al te blij mee, maar wij wilden niet meer in de nattigheid zitten, we konden absoluut niet meer slapen!
Die ochtend er op, met allemaal spierpijn en dingetjes van het slapen op matrassen en kussen op de grond, stonden we slaperig op. Wat doen we nu?
Uiteindelijk hebben we twee nieuwe tenten geregeld, een voor de spullen en een om in te slapen en vervoer terug naar Babberich. De nieuwe tenten op gezet en de spulletjes er in geduwd en we waren weer klaar om daar te slapen. Dat ging gelukkig ook heel erg goed! We zijn niet weggeregend, de tent was waterdicht!
Voor de rest hebben we veel gefietst daar, want op de camping zelf was haast niets te doen. We zijn wezen zwemmen in Emmerich, en zijn met een omweg terug gefietst, we hebben boodschappen gedaan in Elten, hebben geshopt in Zevenaar en gedart op de camping! Gespeeld in het speeltuintje en gevoetbald met een bal die niet van ons was x']. Kortom, het was erg gezellig!
En toen kregen we de terugreis. Lindseys stiefvader zou terugrijden met de spullen en die kwam al om half 10 alles ophalen, of we voor die tijd alles afgebroken wilden hebben, dat hadden we dus niet.
Om kwart over 10 vertrok Thomas met onze spullen. Maar hij moest weer terugkomen, want Jennifer kwam er achter dat ze haar fietsensleutel in de tas had laten zitten. Erg slim natuurlijk ;-)!
De terugweg was veel dreigender dan de heenweg, het begon uiteindelijk dan ook te regenen, maar wij zetten ons er doorheen!
Totdat mijn band lek ging, in Nijmegen. Dat vond ik iets minder, maar ik kon er niets aan doen. Er zat een spijker in mijn voorband! Ik ben toen maar naar mijn tante in Nijmegen toegelopen en ben daar lekker droog in de woonkamer gaan zitten wachten totdat mijn moeder me op zou komen halen!

En nu zit ik thuis, achter de pc, dit geweldige verhaal te vertellen, hopend dat jullie ons niet al te veel uit lachen, hihi! Ik heb het erg naar mijn zin gehad in Babberich en de volgende keer zou ik een fietsvakantie niet afslaan, het was kei gezellig!

See you next time

<3 xx Mona