Hiiiiiii there!
Daar was ik weer :)! En zoals beloofd, ga ik proberen een wat leuker stukje te plaatsen. Of in ieder geval met een vrolijke boodschap!
1 en halve week terug, niet dit weekend maar dat ervoor, was het kermis. Heel gezellig natuurlijk! Heel veel attracties, olliebollen en suikerspinnen. Die zondag moest ik werken en het was enorm druk! Er kwamen steeds maar mensen ijsjes kopen! En ik maar proberen ze zo goed mogelijk te maken. Daar moet ik nog een beetje op oefenen, hihi. Het was in ieder geval wel heel erg leuk om te doen.
Die maandag ben ik samen met Jiska, Ella, Melissa K en Walker 's avonds naar de kermis gegaan. De twee Sannes konden helaas niet :(. Met Sanne M ben ik wel die middag gegaan en dat was natuurlijk kei leuk! We hebben heel veel dingen gedaan en ook bij elkaar 16 euro weggegooid in een gokmachine. Ik heb wel iets uit de automaat gehaald, maar ik kan nog niet zeggen wat ;-)! It's just a surprise for a friend of me :)! En ik wil ook dat het een verrassing blijft totdat het gegeven is ;-)!
In ieder geval, ik ging met mijn vrienden (zie hierboven) naar de kermis. Wat heb ik gelachen met die mensen zeg! Of we klimmen gewoon even in de boom! En wat een prachtig uitzicht heb je als je the maxximum zit zeg! Het is wel op z'n kop, maar het is wel schitterend! Of in de grote zweefmolen! We zagen Nijmegen gewoon liggen! Damn, dat was echt mooi en leuk!
Jammer genoeg moesten we dinsdag alweer naar school! Maar ook die week heb ik overleefd! Samen met Sigrid gymen, oh, dat was echt grappig. Het karma was zo goed, dat we er alletwee niets van bakten! Haha...
En zaterdag, voor het werken, checkte ik mijn mail, zoals ik heel vaak doe ;-)! En wat ik toen zag, toverde een grote glimlach op mijn gezicht! Joanelle had me gemaild! Echt kei lief <3! En uit haar mail bleek wel dat ze mij misschien nog wel veel meer mist dan ik haar, hoewel dat nauwelijks kan ;-)!
Die avond, na het werken, heb ik haar meteen gebeld. Brom zeg, waarom is bellen naar Zuid-Afrika zo duur? Echt niet normaal! Maar ik heb haar wel gesproken, en dat was niet gemakkelijk. Ik wilde haar zoveel vertellen, maar zij mij natuurlijk ook! En toen was mijn beltegoed op. zomaar, ineens. Het gesprek werd zo afgekapt :O! Echt gemeen zeg! Maar ze heeft me toen wel teruggebeld :)!
Die zondag moest ik ook weer werken en kon ik het gesprek even vergeten, maar die avond werd ik wel ziek. Maandag en dinsdag heb ik op bed doorgebracht. Echt misselijk! Dat doe ik dus nooit meer! Blegh, ziek zijn...
En zo komen we op vandaag... Weer gym, maaaaar Ik heb heb de bal gewoon geraakt! Whoehoe, het was gewoon een wonder. En weet je, mijn team moedigde me een keertje aan, in plaats van me uit te lachen of iets dergelijks! Echt tof! En Sigrid natuurlijk helemaal hyper dat ik de bal had geraakt, echt grappig... Onze roze Sigrid, hihi.. Ze was helemaal in het roze gekleed!
Het gesprek met Joanelle liet me echter niet los en dus ben ik vandaag ook wezen kijken hoe duur een ticket is naar haar toe. Pfoeh, ik schrok me rot! Een ticket is bijna 1000 euro! Maar ik ben vastberaden! En mama heeft beloofd dat als ik goed mijn best doe en hard spaar, dat ze wat bij wil betalen net als papa! Goed hea ;-)!? Dat wordt dus kei hard sparen!!!!
En ik ben al kei goed begonnen, de eerste euro's zijn al naar de spaarrekening gegaan... Het concert waar ik naar toe wilde, waar ik een ticket voor had besteld heeft Jiska overgekocht, want dan moet ik op mijn nichtje en haar buurmeisje passen... Nog meer eurootjes verdienen voor mijn vliegreis!
Weet je wat het dan is :O, dan moet ik wel twee keer overstappen, als dat maar goed gaat ;-)!
Till the next time!
xjesssss <3 Veel liefs
Mona
woensdag 30 september 2009
woensdag 16 september 2009
Het laatste jaar
Hee allemaal!
En we zijn weer terug op school hoor! Het laatste jaartje voor mij, 5havo. Het gezeur is gewoon weer van voren af aan begonnen, zoals het elk jaar begint. Ik snap niet waarom, maar ik weet wel dat het niet mij ligt. Ik kan heel goed met verschillende soorten mensen omgaan, ik geef iedereen een kans, en nog... Ach ja, ze zullen zichzelf wel beter moeten voelen...
Hoewel.. x'] Gym is niet echt mijn sterkste vak en dat merk je ook wel zodra ik een honkbalknuppel in mijn hand heb. En dan heb ik het nog niet eens over het gevaar dat ik hem uit mijn handen laat vallen, of tegen iemand aan gooi. Nee, het is vooral een gevaar voor mezelf, want alsof dat hele vak gym het op mij gemunt heeft, sla ik zo'n beetje mezelf -.- Ik bedoel, hoe dom kun je zijn? Lekker begin van het jaar hea?
Nou, er zit een nieuw meisje bij mij in de Duitse les. Op zich is ze wel aardig en heel erg vrolijk. Ik kan het heel goed met haar vinden. Maar omdat ze zich een beetje nerdachtig kleedt, mag de rest van de school haar absoluut niet. Heel stom, want ze is echt aardig! En wat iedereen ook zegt, ik blijf gewoon gezellig met haar omgaan...
Ik weet niet precies waarom ik dat doe. Van de ene kant denk ik dat ik het doe omdat ik het ook fijn zou vinden als iemand met mij om zou gaan als ik nieuw was op school. Van de andere kant... ben ik op zoek naar iemand die de lege plaatsen kan opvullen? Ik weet niet of dat dat uberhaupt kan, ik denk het eerlijk gezegd niet, maar probeer ik het dan wel, of is het bedrog, dat ik me dat schuldgevoel zelf aanpraat?
Ik kan wel zeggen dat het enorm veel zeer doet dat de mensen waar ik het meeste mee om ging en waar ik veel om geef, dat die niet meer bij mij op school zitten. Zo is Sanne naar het mbo gegaan en studeert nu microbiologie, iets waar ik maar weinig van begrijp. Haar zie ik gelukkig nog wel! Sterker nog, ik ga vanavond nog met haar hardlopen, heel gezellig dus!
Joanelle is echter iets verder weggegaan. Sinds zij weg is, valt het groepje ook uit elkaar. Het is alsof zij de bindende factor was. Ik heb echt respect voor haar hoe zij zich gedragen heeft hier en hoe zij is en doet. Het meeste waar ik respect voor heb, is dat zij haar excuses aan Lindsey heeft aangeboden, terwijl dat nergens voor nodig was.
En op de momenten zoals deze, dat het weer eens fout gaat op school en met de kermis weer in aantocht, mis ik haar het allermeest. Nog telkens als iemand het over Joga heeft, staan de tranen meteen weer in mijn ogen. Maar ik weet dat dat alleen maar betekent dat we het heel erg leuk hebben gehad en dat ik echt om haar geef en dat is goed... toch?
Deze week was ook wel een beetje een chaos hoor! Nieuw rooster, omdat ze me in de verkeerde klas hadden ingedeeld, oelewappers! Wat snappen die dodo's op school niet aan: ' ik EIS dat ik bij een vriend van mij in de klas kom?'
Gelukkig is dat goed gekomen! Daarna kwamen weer de leuke reacties van klasgenoten, die me tot de grond van hun hart haten. Het feit dat ik gewoon van andere muziek houdt en me net een klein beetje anders kleed, in bijv. bandshirts, is voor die schapen een goed excuus om me te irriteren en te treiteren.
En nog maar te zwijgen over het feit dat het met vriendinnen niet zo goed loopt. Heb ik het over de kermis, dat ik zondag niet mee kan omdat ik moet werken, en dat ik maandag wel wil gaan, zeg ik dat tegen Michelle, zegt zij, oh, is goed... En omdat Michelle en Melissa K, Sanne en Ella elkaar niet uit kunnen staan, zei ik dat ik dan wel in de middag met Michelle wilde gaan, want dan kan ik 's avonds nog met Melissa K, Ella, Sanne en Jiska gaan... Komt Melissa A erineens tussendoor wat er is blablabla.. Dus ik zeg, dat gaat niet over jou... Krijg ik meteen naar mijn hoofd gesmeten dat ik haar er niet bij wil hebben! Daar had ik het helemaal niet over. Ik zou het juist leuk vinden als ze meeging...
Nu ja, dat is gelukkig uitgepraat. Gewoon elkaar een beetje verkeerd verstaan en niet goed geluisterd, hihi..
Maar wat ik niet snap, is dat als wij staan te wachten, dat Michelle en Melissa A. meteen wegfietsen! Melissa A. heb ik later van teruggehoord dat ze nog had geroepen, maar dat ze snel weg moest vanwege huiswerk begeleiding. Heel begrijpelijk natuurlijk. Michelle had echter geen goede reden. Loopt ze zelf altijd te klagen dat niemand op haar wacht, en nu wacht ze zelf niet eens! Nou, dat was het dan. Over. Ik heb geen zin in weer een ruzie met haar en het dan opnieuw goed maken en weer ruzie maken. Ik heb er gewoon een punt achter gezet...
En dan ook nog met toneel! Michel en ik zeggen dat we niet kunnen, vanwege het zovele huiswerk [examen jaar hea!] en dan krijgen we een enorme uitbrander! Dat vonden we niet leuk, want we hebben het heel netjes verteld. Dat die regisseuse, nu zo gestresst is omdat er meerdere mensen zijn gestopt, achterlijk wijf...
Dus vandaag gingen we naar haar toe. Michel en Caprice hebben verteld dat ze er mee wilden stoppen en ik heb verteld dat ik nog twijfelde.. Weer een hele preek en uitbrander... En dan ook nog er vanuit gaan dat ik ook stop, zomaar, terwijl ik zei dat ik nog twijfelde! Ik weet wel dat ik het gewoon afmaak. Ik kan niet iedereen laten zitten en stoppen met iets waar ik aan ben begonnen. Het is mijn eigen verantwoordelijkheid, toch?
Maar dat waren dan wel een beetje alle negatieve dingen op een rijtje zeg! Het is alsof er niets goed is gegaan, maar dat is niet waar! Ik heb dit weekend ook moeten dansen, vanwege een demonstratie. En weet je, mijn ouders kwamen ook kijken ;-)! En mijn dinnetjes Jiska en Melissa A. ook! Echt super leuk <3!! hoewel ik het jammer vind dat ik Jiska niet heb kunnen zien dansen, want die moest ook dansen bij die demonstratie! Maar ik moest nog even oefenen bij de dansschool, waardoor ik haar niet heb kunnen zien.
Die dag erop moest ik weer werken en dat ging redelijk goed. Het is allemaal nog even wennen, maar het is wel heel erg leuk! En ijsjes maken is helemaal niet zo moeilijk als ik eerst dacht! Bovendien is het echt super, je ziet zoveel mensen dan... Echt kei gezellig!
Het is nu ook bijna helemaal zeker.. Ik ga samen met Melissa K. naar Escape The Fate! Wij natuurlijk helemaal blij, want dat is een van onze favoriete bandjes! Echt te gek natuurlijk! En wat nog veel leuker is, daar ga ik allerlei mensen zien, die ik via internet heb leren kennen, omdat zij daar ook naar toe gaan! Dat wordt natuurlijk afspreken! Dus ik heb echt zin in december, in dat concert!
Nu, dit wordt een beetje heel erg veel. Ik vraag me af of jullie eigenlijk wel helemaal tot hier lezen, want het is best veel negatief, wat eigenlijk helemaal niet de bedoeling was...
De volgende keer probeer ik een iets blijere blog te maken! Beloofd!
xjess Mona
till the next time ;-)
En we zijn weer terug op school hoor! Het laatste jaartje voor mij, 5havo. Het gezeur is gewoon weer van voren af aan begonnen, zoals het elk jaar begint. Ik snap niet waarom, maar ik weet wel dat het niet mij ligt. Ik kan heel goed met verschillende soorten mensen omgaan, ik geef iedereen een kans, en nog... Ach ja, ze zullen zichzelf wel beter moeten voelen...
Hoewel.. x'] Gym is niet echt mijn sterkste vak en dat merk je ook wel zodra ik een honkbalknuppel in mijn hand heb. En dan heb ik het nog niet eens over het gevaar dat ik hem uit mijn handen laat vallen, of tegen iemand aan gooi. Nee, het is vooral een gevaar voor mezelf, want alsof dat hele vak gym het op mij gemunt heeft, sla ik zo'n beetje mezelf -.- Ik bedoel, hoe dom kun je zijn? Lekker begin van het jaar hea?
Nou, er zit een nieuw meisje bij mij in de Duitse les. Op zich is ze wel aardig en heel erg vrolijk. Ik kan het heel goed met haar vinden. Maar omdat ze zich een beetje nerdachtig kleedt, mag de rest van de school haar absoluut niet. Heel stom, want ze is echt aardig! En wat iedereen ook zegt, ik blijf gewoon gezellig met haar omgaan...
Ik weet niet precies waarom ik dat doe. Van de ene kant denk ik dat ik het doe omdat ik het ook fijn zou vinden als iemand met mij om zou gaan als ik nieuw was op school. Van de andere kant... ben ik op zoek naar iemand die de lege plaatsen kan opvullen? Ik weet niet of dat dat uberhaupt kan, ik denk het eerlijk gezegd niet, maar probeer ik het dan wel, of is het bedrog, dat ik me dat schuldgevoel zelf aanpraat?
Ik kan wel zeggen dat het enorm veel zeer doet dat de mensen waar ik het meeste mee om ging en waar ik veel om geef, dat die niet meer bij mij op school zitten. Zo is Sanne naar het mbo gegaan en studeert nu microbiologie, iets waar ik maar weinig van begrijp. Haar zie ik gelukkig nog wel! Sterker nog, ik ga vanavond nog met haar hardlopen, heel gezellig dus!
Joanelle is echter iets verder weggegaan. Sinds zij weg is, valt het groepje ook uit elkaar. Het is alsof zij de bindende factor was. Ik heb echt respect voor haar hoe zij zich gedragen heeft hier en hoe zij is en doet. Het meeste waar ik respect voor heb, is dat zij haar excuses aan Lindsey heeft aangeboden, terwijl dat nergens voor nodig was.
En op de momenten zoals deze, dat het weer eens fout gaat op school en met de kermis weer in aantocht, mis ik haar het allermeest. Nog telkens als iemand het over Joga heeft, staan de tranen meteen weer in mijn ogen. Maar ik weet dat dat alleen maar betekent dat we het heel erg leuk hebben gehad en dat ik echt om haar geef en dat is goed... toch?
Deze week was ook wel een beetje een chaos hoor! Nieuw rooster, omdat ze me in de verkeerde klas hadden ingedeeld, oelewappers! Wat snappen die dodo's op school niet aan: ' ik EIS dat ik bij een vriend van mij in de klas kom?'
Gelukkig is dat goed gekomen! Daarna kwamen weer de leuke reacties van klasgenoten, die me tot de grond van hun hart haten. Het feit dat ik gewoon van andere muziek houdt en me net een klein beetje anders kleed, in bijv. bandshirts, is voor die schapen een goed excuus om me te irriteren en te treiteren.
En nog maar te zwijgen over het feit dat het met vriendinnen niet zo goed loopt. Heb ik het over de kermis, dat ik zondag niet mee kan omdat ik moet werken, en dat ik maandag wel wil gaan, zeg ik dat tegen Michelle, zegt zij, oh, is goed... En omdat Michelle en Melissa K, Sanne en Ella elkaar niet uit kunnen staan, zei ik dat ik dan wel in de middag met Michelle wilde gaan, want dan kan ik 's avonds nog met Melissa K, Ella, Sanne en Jiska gaan... Komt Melissa A erineens tussendoor wat er is blablabla.. Dus ik zeg, dat gaat niet over jou... Krijg ik meteen naar mijn hoofd gesmeten dat ik haar er niet bij wil hebben! Daar had ik het helemaal niet over. Ik zou het juist leuk vinden als ze meeging...
Nu ja, dat is gelukkig uitgepraat. Gewoon elkaar een beetje verkeerd verstaan en niet goed geluisterd, hihi..
Maar wat ik niet snap, is dat als wij staan te wachten, dat Michelle en Melissa A. meteen wegfietsen! Melissa A. heb ik later van teruggehoord dat ze nog had geroepen, maar dat ze snel weg moest vanwege huiswerk begeleiding. Heel begrijpelijk natuurlijk. Michelle had echter geen goede reden. Loopt ze zelf altijd te klagen dat niemand op haar wacht, en nu wacht ze zelf niet eens! Nou, dat was het dan. Over. Ik heb geen zin in weer een ruzie met haar en het dan opnieuw goed maken en weer ruzie maken. Ik heb er gewoon een punt achter gezet...
En dan ook nog met toneel! Michel en ik zeggen dat we niet kunnen, vanwege het zovele huiswerk [examen jaar hea!] en dan krijgen we een enorme uitbrander! Dat vonden we niet leuk, want we hebben het heel netjes verteld. Dat die regisseuse, nu zo gestresst is omdat er meerdere mensen zijn gestopt, achterlijk wijf...
Dus vandaag gingen we naar haar toe. Michel en Caprice hebben verteld dat ze er mee wilden stoppen en ik heb verteld dat ik nog twijfelde.. Weer een hele preek en uitbrander... En dan ook nog er vanuit gaan dat ik ook stop, zomaar, terwijl ik zei dat ik nog twijfelde! Ik weet wel dat ik het gewoon afmaak. Ik kan niet iedereen laten zitten en stoppen met iets waar ik aan ben begonnen. Het is mijn eigen verantwoordelijkheid, toch?
Maar dat waren dan wel een beetje alle negatieve dingen op een rijtje zeg! Het is alsof er niets goed is gegaan, maar dat is niet waar! Ik heb dit weekend ook moeten dansen, vanwege een demonstratie. En weet je, mijn ouders kwamen ook kijken ;-)! En mijn dinnetjes Jiska en Melissa A. ook! Echt super leuk <3!! hoewel ik het jammer vind dat ik Jiska niet heb kunnen zien dansen, want die moest ook dansen bij die demonstratie! Maar ik moest nog even oefenen bij de dansschool, waardoor ik haar niet heb kunnen zien.
Die dag erop moest ik weer werken en dat ging redelijk goed. Het is allemaal nog even wennen, maar het is wel heel erg leuk! En ijsjes maken is helemaal niet zo moeilijk als ik eerst dacht! Bovendien is het echt super, je ziet zoveel mensen dan... Echt kei gezellig!
Het is nu ook bijna helemaal zeker.. Ik ga samen met Melissa K. naar Escape The Fate! Wij natuurlijk helemaal blij, want dat is een van onze favoriete bandjes! Echt te gek natuurlijk! En wat nog veel leuker is, daar ga ik allerlei mensen zien, die ik via internet heb leren kennen, omdat zij daar ook naar toe gaan! Dat wordt natuurlijk afspreken! Dus ik heb echt zin in december, in dat concert!
Nu, dit wordt een beetje heel erg veel. Ik vraag me af of jullie eigenlijk wel helemaal tot hier lezen, want het is best veel negatief, wat eigenlijk helemaal niet de bedoeling was...
De volgende keer probeer ik een iets blijere blog te maken! Beloofd!
xjess Mona
till the next time ;-)
woensdag 2 september 2009
Fietsvakantie
Heeee Allemaal!
Hier ben ik weer, terug uit Babberich, back in mijn eigen vertrouwde plaatsje Wijchen!
Wat heb ik daar veel meegemaakt zeg! Al vanaf het begin dat we naar Babberich toegingen. Een heel gedoe met alle spulletjes verzamelen en bij mijn huis neerzetten, want mijn lieve broer Sander zou onze spullen naar de camping brengen, terwijl wij zouden fietsen. Eerst wilden we alle spullen op de fiets meenemen, maar de kinderkar was daar een beetje te klein voor ;-)! We hadden bijna een hele tent vol met kleding, eten, pannen, handdoeken en van alles en nog wat!
Wat een geluk dat er zo veel lieve mensen zijn die ons wilden helpen!
Nou, daar gingen we dan hoor, op de fiets. Het zag er eerst heel erg regenachtig uit, dat was wat minder, maar we hebben het de hele weg naar Babberich drooggehouden. We hebben in Gendt nog een tussenstop gemaakt bij Michelles oma om daar te eten. Dat was overigens erg lekker!
Weer verder fietsen en half verdwalen, toch de weg weer terug vinden en dan bij Babberich aangekomen, gauw een foto maken van ons bij het bordje Babberich!
De tent opzetten was al net zo leuk, hoe doe je dat toch? 'Jennifer, hoe zit die tent van jou!?' 'Michelle, geef eens een haring!' 'Linds, hamer jij nog een keer x']?'
Uiteindelijk is het ons gelukt en zat alles er in. Maar toen we 's avonds gingen slapen, merkten we het... De tent was lek!
In het stukje waar Lindsey en Jennifer lagen regende het door het dak, als je het zo kunt noemen, heen. Bij Michelle en mij was de rand helemaal nat. En aangezien ik aan de buitenkant lag, was ik dus ook helemaal doorweekt. Alleen Michelle heeft het helemaal droog gehouden! Heel gemeen!
Die nacht heeft mijn vader, samen met zijn vriendin, ons opgehaald. Maar dan ook midden in de nacht, rond een uur of 3. Daar waren ze niet al te blij mee, maar wij wilden niet meer in de nattigheid zitten, we konden absoluut niet meer slapen!
Die ochtend er op, met allemaal spierpijn en dingetjes van het slapen op matrassen en kussen op de grond, stonden we slaperig op. Wat doen we nu?
Uiteindelijk hebben we twee nieuwe tenten geregeld, een voor de spullen en een om in te slapen en vervoer terug naar Babberich. De nieuwe tenten op gezet en de spulletjes er in geduwd en we waren weer klaar om daar te slapen. Dat ging gelukkig ook heel erg goed! We zijn niet weggeregend, de tent was waterdicht!
Voor de rest hebben we veel gefietst daar, want op de camping zelf was haast niets te doen. We zijn wezen zwemmen in Emmerich, en zijn met een omweg terug gefietst, we hebben boodschappen gedaan in Elten, hebben geshopt in Zevenaar en gedart op de camping! Gespeeld in het speeltuintje en gevoetbald met een bal die niet van ons was x']. Kortom, het was erg gezellig!
En toen kregen we de terugreis. Lindseys stiefvader zou terugrijden met de spullen en die kwam al om half 10 alles ophalen, of we voor die tijd alles afgebroken wilden hebben, dat hadden we dus niet.
Om kwart over 10 vertrok Thomas met onze spullen. Maar hij moest weer terugkomen, want Jennifer kwam er achter dat ze haar fietsensleutel in de tas had laten zitten. Erg slim natuurlijk ;-)!
De terugweg was veel dreigender dan de heenweg, het begon uiteindelijk dan ook te regenen, maar wij zetten ons er doorheen!
Totdat mijn band lek ging, in Nijmegen. Dat vond ik iets minder, maar ik kon er niets aan doen. Er zat een spijker in mijn voorband! Ik ben toen maar naar mijn tante in Nijmegen toegelopen en ben daar lekker droog in de woonkamer gaan zitten wachten totdat mijn moeder me op zou komen halen!
En nu zit ik thuis, achter de pc, dit geweldige verhaal te vertellen, hopend dat jullie ons niet al te veel uit lachen, hihi! Ik heb het erg naar mijn zin gehad in Babberich en de volgende keer zou ik een fietsvakantie niet afslaan, het was kei gezellig!
See you next time
<3 xx Mona
Hier ben ik weer, terug uit Babberich, back in mijn eigen vertrouwde plaatsje Wijchen!
Wat heb ik daar veel meegemaakt zeg! Al vanaf het begin dat we naar Babberich toegingen. Een heel gedoe met alle spulletjes verzamelen en bij mijn huis neerzetten, want mijn lieve broer Sander zou onze spullen naar de camping brengen, terwijl wij zouden fietsen. Eerst wilden we alle spullen op de fiets meenemen, maar de kinderkar was daar een beetje te klein voor ;-)! We hadden bijna een hele tent vol met kleding, eten, pannen, handdoeken en van alles en nog wat!
Wat een geluk dat er zo veel lieve mensen zijn die ons wilden helpen!
Nou, daar gingen we dan hoor, op de fiets. Het zag er eerst heel erg regenachtig uit, dat was wat minder, maar we hebben het de hele weg naar Babberich drooggehouden. We hebben in Gendt nog een tussenstop gemaakt bij Michelles oma om daar te eten. Dat was overigens erg lekker!
Weer verder fietsen en half verdwalen, toch de weg weer terug vinden en dan bij Babberich aangekomen, gauw een foto maken van ons bij het bordje Babberich!
De tent opzetten was al net zo leuk, hoe doe je dat toch? 'Jennifer, hoe zit die tent van jou!?' 'Michelle, geef eens een haring!' 'Linds, hamer jij nog een keer x']?'
Uiteindelijk is het ons gelukt en zat alles er in. Maar toen we 's avonds gingen slapen, merkten we het... De tent was lek!
In het stukje waar Lindsey en Jennifer lagen regende het door het dak, als je het zo kunt noemen, heen. Bij Michelle en mij was de rand helemaal nat. En aangezien ik aan de buitenkant lag, was ik dus ook helemaal doorweekt. Alleen Michelle heeft het helemaal droog gehouden! Heel gemeen!
Die nacht heeft mijn vader, samen met zijn vriendin, ons opgehaald. Maar dan ook midden in de nacht, rond een uur of 3. Daar waren ze niet al te blij mee, maar wij wilden niet meer in de nattigheid zitten, we konden absoluut niet meer slapen!
Die ochtend er op, met allemaal spierpijn en dingetjes van het slapen op matrassen en kussen op de grond, stonden we slaperig op. Wat doen we nu?
Uiteindelijk hebben we twee nieuwe tenten geregeld, een voor de spullen en een om in te slapen en vervoer terug naar Babberich. De nieuwe tenten op gezet en de spulletjes er in geduwd en we waren weer klaar om daar te slapen. Dat ging gelukkig ook heel erg goed! We zijn niet weggeregend, de tent was waterdicht!
Voor de rest hebben we veel gefietst daar, want op de camping zelf was haast niets te doen. We zijn wezen zwemmen in Emmerich, en zijn met een omweg terug gefietst, we hebben boodschappen gedaan in Elten, hebben geshopt in Zevenaar en gedart op de camping! Gespeeld in het speeltuintje en gevoetbald met een bal die niet van ons was x']. Kortom, het was erg gezellig!
En toen kregen we de terugreis. Lindseys stiefvader zou terugrijden met de spullen en die kwam al om half 10 alles ophalen, of we voor die tijd alles afgebroken wilden hebben, dat hadden we dus niet.
Om kwart over 10 vertrok Thomas met onze spullen. Maar hij moest weer terugkomen, want Jennifer kwam er achter dat ze haar fietsensleutel in de tas had laten zitten. Erg slim natuurlijk ;-)!
De terugweg was veel dreigender dan de heenweg, het begon uiteindelijk dan ook te regenen, maar wij zetten ons er doorheen!
Totdat mijn band lek ging, in Nijmegen. Dat vond ik iets minder, maar ik kon er niets aan doen. Er zat een spijker in mijn voorband! Ik ben toen maar naar mijn tante in Nijmegen toegelopen en ben daar lekker droog in de woonkamer gaan zitten wachten totdat mijn moeder me op zou komen halen!
En nu zit ik thuis, achter de pc, dit geweldige verhaal te vertellen, hopend dat jullie ons niet al te veel uit lachen, hihi! Ik heb het erg naar mijn zin gehad in Babberich en de volgende keer zou ik een fietsvakantie niet afslaan, het was kei gezellig!
See you next time
<3 xx Mona
Abonneren op:
Reacties (Atom)